Suzanne

Leonard Cohen Suzanne diyor

15 yasındayım, belki 17,

Kuzenimin verdiği kaset elimde, teybimde…

Akşam etüdlerinde, yatakhanede

Kah tiyatro, kah karikatür odasında

Anlamadan, ya da 15, 17 yaşın

Dimağıyla anlayarak

İçerde bir yerlerde titreşimlerle

Dinliyor, heyecanlanıyoruz

Yaşam önümüzde bekliyor bizi

Umut dolu yüreğimiz

Güç dolu kolumuz

Leonard Cohen

Isıtıyor içimizi

Melankoli dolduruyor yüreğimize

Seviyoruz bu acı tadı…

Korkutmuyor

Hayat sonsuz o yaşta

Kış uzuyor, zaman henüz

Birinci vitesinde

Zaman ağır ağır taşıyor bizi

Umuda, heyecana, bilinmeze…

Yaz geliyor,

Bir dostum, o zaman dosttu

Dost demiyorduk o yaşlarda

Arkadaş bile demiyorduk

İsimlerimiz, lakaplarımız vardı

O zamanın dostu

O zamanki lakabıyla

Tatile gidecek, benden almaya çalışıyor

O kaseti, içinde Leonard Cohen’in

Suzannne’ini taşıyan kasetimi

O zamanlarda müzikler

Elektronların üstünde fahişelik yapmıyor

Sadık, aynı insanla kalıyor

Eleden ele ışık hızıyla geçemiyor

O zamanın dostu sesini yumuşatarak

Çocuk taklidi yaparak

Aklımı çelmeye çalışıyor

Suzanne’ı alıp götürmek için

Leonard Cohen’le birlikte benden uzağa

Direniyorum, vermek istemiyorum

Leonard Cohen Suzanne diyor,

Kuzenim bana kaseti veriyor

O zamanın dostu benden almak istiyor

Suzanne beynimi dolduruyor

Leonard Cohen yukarıya bir yere atıyor

Yüreğimi, ruhumu, benliğimi

Bulutların üstü mü, altı mı

Her neresiyse burası…

Suzanne, Leonard Cohen, Kuzenim

O zamanın dostu, ben 15-17 yaşları

Hepimiz orada buluşuyoruz 40-50 yıl sonra

Ama aynı zamanda

Leonard Cohen’in Suzanne zamanında…

                                                                                                  Paris, 14/01/2018 22:15