Bulutlar

Bu gece gök bana bir şaheser sundu

Bulutlar yukarda dolu dizgin koşuyordu

Sanki yaşam değişmez hızıyla akıp gidiyordu

Kimi bulut iri, kimisi küçük,

Bazısı kalın yumuk yumuk

Bazısı minicik ama butlu

Kimisi incecik şeffaf

Kimisi kıvrak oynak

Kimisiyse ağır aksak

Her biri bir ruh gibi…

Şekilsiz, şekilden şekile

İnsanlar gibi kimisi buluşup birleşirken

Bir diğeri yavaşça ya da hızla ayrılıyor diğerinden

Ya başka biriyle buluşmak için

Ya da yapayalnız koşuyu sürdürmek için

Kimisi de dayanamayıp yalnızlığa dağılıp yok oluyor

Büyük koşu durmadan sürüyor ama

Kanalın üstünde bulutlar, bulutlar akıp koşuyor

Kah küçük, kah kocaman

Bir delik açılıyor uzaklarda berrak bir siyahlik

İçinde delicesine parlayan ayı barındırıyor

Kimi zaman delici bir keskinlikle parıldayan yıldızlar

İçine düşmekten korkarak bakıyorum yukardaki deliklere

Bulutların, deliklerin davetiyle

Düşmeye başlıyorum yavaşça yukarıya doğru.

Orada şeytan yüzlü bir dev simasını değsıtırıp domuzlaşıyor

Burada koca bir canavar biçimsiz bir kaya oluyor

Şurada koşan bir at kısa sürede kızgın boğa

Yanıbaşında tombul bir bebek tavalaşıyor

Ötede darmadağınık bir pamuk yumağı koca bir kalp oluyor

Bu gece doğa yarattı prova yaptı

Bulutlar yaşamın kendisi gibi durmadan aktı

Bulut parçaları insanlar gibi

Kavuştu, savuştu, ayrıldı, birleşti

Doğdu yaşadı öldü !

Sukru

Paris, le 10/02/2009 1:15